หน้าแข้ง

จุดเกาะต้น

ปุ่มกระดูกด้านนอกและสองในสามส่วนบนของพื้นผิวด้านนอกของกระดูกหน้าแข้ง (Tibia)

จุดเกาะปลาย

กระดูกมีเดียลคูนิฟอร์ม (Medial cuneiform) และโคนกระดูกฝ่าเท้านิ้วโป้ง (First metatarsal)

• การกระดกข้อเท้าขึ้น (Dorsiflexion) — ดึงปลายเท้าและฝ่าเท้าขึ้นหาหน้าแข้ง
• การบิดฝ่าเท้าเข้าด้านใน (Inversion of the foot)
• การควบคุมการแตะลงสู่พื้นของฝ่าเท้าหลังส้นเท้าสัมผัสพื้นแบบผ่อนแรง (Eccentrically)
• การพยุงส่วนโค้งตามแนวยาวด้านในของฝ่าเท้า (Medial longitudinal arch)
• การช่วยยกปลายเท้าให้พ้นพื้นขณะก้าวขาเดินและวิ่ง (Swing phase)

• ฝึกให้ได้ระยะการเคลื่อนไหวเต็มที่ ตั้งแต่ชี้ปลายเท้าลงลึกสุดจนถึงกระดกปลายเท้าขึ้นสูงที่สุด
• กล้ามเนื้อหน้าแข้งตอบสนองได้ดีต่อจำนวนครั้งที่ค่อนข้างสูง (15–20 ครั้งขึ้นไป) จนกระทั่งรู้สึกแสบร้อนที่แนวหน้าแข้ง
• การฝึกหน้าแข้งมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่วิ่งเป็นประจำ หรือผู้ที่มีปัญหาเจ็บหัวเข่าจากการเล่นกีฬา

การฝึกกล้ามเนื้อหน้าแข้งช่วยแก้อาการ Shin splints ได้อย่างไร?

Shin splints เกิดจากการที่แรงกระแทกจากการวิ่งถ่ายทอดลงสู่กระดูกหน้าแข้งโดยตรงเนื่องจากกล้ามเนื้อล้า การสร้างทิบิเอลิสที่แข็งแรงและหนาขึ้นจะช่วยดูดซับแรงกระแทกเหล่านี้ไว้แทนกระดูก

การฝึกหน้าแข้งช่วยลดอาการปวดเข่าได้อย่างไร?

เมื่อคุณกระโดดลงสู่พื้นหรือเดินลงบันได ทิบิเอลิสจะช่วยชะลอแรงกระแทกเป็นด่านแรก หากหน้าแข้งอ่อนแอ แรงทั้งหมดจะถูกส่งผ่านข้อเท้าขึ้นไปยังข้อเข่าโดยตรง

ท่ายืนพิงผนังกระดกปลายเท้า (Tibialis raise) มีวิธีทำอย่างไร?

ยืนหันหลังพิงผนัง ก้าวเท้าไปข้างหน้าประมาณ 1–2 ฟุต ขาเหยียดตรง จากนั้นยกปลายเท้าและฝ่าเท้าขึ้นจากพื้นให้สูงที่สุดโดยส้นเท้ายังติดพื้น ค้างไว้ 1 วินาทีแล้วค่อยๆ ผ่อนลง

นักกีฬากระโดดหรือบาสเกตบอลควรฝึกมัดนี้ไหม?

จำเป็นอย่างยิ่ง นักกีฬาที่ต้องกระโดดและเปลี่ยนทิศทางบ่อยๆ ต้องการกล้ามเนื้อหน้าแข้งที่ทนทานเพื่อชะลอแรงกระแทกและส่งเสริมพลังขับเคลื่อนในการสปริงข้อเท้า

← กลับไปยังแผนที่กล้ามเนื้อฉบับเต็ม